By looking at the aesthetic features one has, their other qualities seem to lose meaning. 
 
Hoe we eruitzien, beïnvloedt hoe we de wereld ervaren. Aantrekkelijkheid opent deuren, maar 'pretty privilege' heeft ook een keerzijde. Wie voldoet aan het ideaalbeeld, wordt vaak gereduceerd tot zijn uiterlijk. Tegelijkertijd worstelen jongeren steeds vaker met onrealistische schoonheidsnormen – steeds extremer, steeds minder haalbaar. 

The Ethereal Paradox is een danssolo in drie delen waarin danseres Zoë Chungong op zoek gaat naar de betekenis van schoonheid. Elk deel belicht een vrouw die haar lichaam presenteert in een andere tijdsgeest en dansstijl. Van de roaring twenties over de hedendaagse hiphopcultuur naar een toekomst waarin misschien alleen nog virtuele schoonheden bestaan.  

Zoë Chungong danste de voorbije jaren in any attempt will end in crushed bodies and shattered bones van Jan Martens, What We Can Do Together van MonkeyMind Company (BE) en Unmute Dance Company (SA) en in GAZE (Laura Neyskens & Raphaël Vande-weyer). Dit seizoen danst ze ook in de herneming van THE DOG DAYS ARE OVER van Jan Martens.