Touwtjespringen, danspasjes voor de spiegel verzinnen, een eigen wereld bouwen van lego of blokken. In de chaos van het nu brengt Play je terug naar het kind in jezelf. De voorstelling onderzoekt fantasie als toevlucht, als noodzaak, als een manier om grip te krijgen op wat groter is dan wij.

Met Play blaast choreograaf Ann Van den Broek het stof van haar Barbies. Ze onderzoekt het spel als levensbehoefte, als manier om te ontsnappen aan, of juist te confronteren met wat wringt. Zo is Play niet louter een nostalgisch verlangen naar een verloren kindertijd, maar een scherpe, fysieke zoektocht naar de spanning tussen verbeelding en werkelijkheid. Spelen als verzet, als troost, als uitingsvorm voor het onzegbare.

De voorstelling is rauw, poëtisch en direct. Met dans, performance, live video, een ruige compositie en een intense fysieke taal bewegen de performers voortdurend tussen binnen- en buitenwereld. Ze bouwen, vallen, spelen en klimmen – daar waar verbeelding en realiteit elkaar raken en botsen.

Play is een ode aan de verbeelding en een uitnodiging om opnieuw te durven spelen.