Choreograaf en danser Mohamed Toukabri navigeert moeiteloos tussen verschillende werelden: van straat tot podium, van hiphop tot postmodernisme, van persoonlijk tot politiek. In deze solo richt Toukabri zijn scherpe choreografische blik nu op de architectuur van de dans zelf. 

Het stuk zindert op de urgentie om de verbeelding te dekoloniseren, een ruimte te creëren waar danstradities met elkaar in gesprek gaan. Foot work vloeit naadloos over in weight shifts; virtuositeit en kwetsbaarheid smelten samen. Het is geen fusie, maar frictie, coëxistentie, een herschrijven van de regels in real-time. 

Wat dit moment in Toukabri's parcours zo boeiend maakt, is zijn gedurfde weigering om genoegen te nemen met wat is. Gevormd door postmoderne dans en breaking, claimt hij een choreografische stem die onmiskenbaar van hem is. Dit is meer dan een solo - het is een uitnodiging om verder te zoeken dan het ons bekende, in een dans waar alle lichamen, alle geschiedenissen, thuis horen.