Ik geloof sterk in de noodzaak om na te denken over de richting waarin wij als samenleving bewegen. Nu we steeds verder evolueren in het digitale tijdperk, belanden we in een zone waarin we de mens ‘upgraden’ om te kunnen overleven. Technologie, die ons leven ogenschijnlijk eenvoudiger maakt, lijkt ons lichaam steeds minder belangrijk te maken. In mijn werk wil ik contact maken met onszelf door het lichaam te ervaren - niet alleen individueel, maar ook samen.

Astrid Boons 

Choreograaf Astrid Boons blijft imponeren met haar sculpturale benadering van dans, die diep onder de huid kruipt. Gedreven door existentiële vraagstukken verweeft ze filosofische en emotionele lagen tot een eigen fysieke taal. In haar werk onderzoekt Boons wat het betekent om mens te zijn in een steeds digitaler tijdperk. Ze nodigt ons uit om opnieuw contact te maken met ons lichaam en na te denken over hoe we willen en kunnen (samen)leven. 

 Deep Time verkent de grenzen van ons aanpassingsvermogen in een nieuw postmenselijk universum. Via shapeshifting gebruiken drie performers natuurlijke elementen uit hun nieuwe omgeving om te overleven. In deze transformaties herdefiniëren ze zowel hun identiteit als de onderlinge verbindingen. Boons werpt een intrigerende vraag op: is ons aanpassingsvermogen eindig? En wat betekent dit vermogen om te muteren voor ons mens-zijn? Deep Time is een fysieke reis die ons uitnodigt om na te denken over de evolutie van de mensheid.