DE SITCOM
DE HOE
We zijn acht jaar na de legendarische sitcom DE SITCOM, gemaakt en gespeeld door een theatercollectief aan de rand van de financiële afgrond. Zonder budget, gewoon een echte vriendengroep in een echte koffiebar. Een tv-reeks die zo zeldzaam authentiek en radicaal was, zo hilarisch en ontregelend, zo diepmenselijk en tragisch, dat ze meteen een culthit werd. Tot verbijstering van de steeds groeiende fanbase kende de serie echter een gapend open einde. Het leven had de fictie genadeloos ingehaald.
Acht jaar later zijn sitcoms retro, een genre uit een tijd waarin het lachen ons nog nader stond dan het huilen. Nostalgie is een verdienmodel geworden en dus brengen producenten de groep weer bijeen. Hoe is het hen vergaan? Kunnen ze nog samen verder? DE SITCOM is een schizofrene tragikomedie waarin acteurs met een tragisch leven datzelfde leven moeten spelen, maar dan als grap. Tegelijk zie je ook het maken van die sitcom, inclusief de liefdes, de breuken, het wantrouwen, de voorzichtige toenaderingspogingen, het verraad en de hoop, altijd, dat het toch nog goed komt. Altijd de hoop op een happy ending.
 |  |  |
Als sitcoms platte pannenkoeken zijn waarvan je bij overdaad buikpijn krijgt, dan is DE SITCOM eerder een hoge feesttaart met oneindig veel lagen rond een holle kern. DE HOE excelleert in zijn eigen karikatuur.
Wouter Hillaert in De Standaard, 4 maart 2025, ★★★★★
In een georganiseerde chaos pendelt de geïnspireerde cast met veel humor en zelfspot tussen tv en theater, oppervlakkigheid en diepgang, komedie en tragiek, realiteit en fictie, jong en oud. (...) Vrijblijvend lijkende, maar heel doordachte scènes leggen een maatschappij bloot die zichzelf verliest in onbenulligheden. Het resulteert in een verrijkende ‘cut’-voorstelling waar je smakelijk mee lacht, maar ook niet over uitgepraat raakt.
Guy Van Vliet in Het Nieuwsblad, 3 maart 2025, ★★★★
Ook als DE HOE een hele voorstelling maakt over oppervlakkigheid (misschien zelfs juist als), verheft het gezelschap complexiteit tot absolute kunst. Nooit wordt het alleen een kunstje, nooit is het louter spielerei; je wordt elegant en technisch vernuftig uit verband gespeeld, omdat dat, zo daagt het je op den duur, de enige manier is om tot het existentiële doel van DE HOE te komen: de eigen tijd bevatten zonder er ondertussen zelf aan ten onder te gaan.
Floris Baeke in Etcetera, 5 maart 2025
