Ergens langs een steenweg staat Bowling Buffalo, een plek die er nog exact uitziet zoals ze er in 1994 uitzag en die al jaar en dag wordt uitgebaat door vier jonge vrouwen – de buffala’s. Ze zijn er ooit begonnen als jobstudent, maar ondertussen maken ze deel uit van het vaste meubilair. In hun schijnbaar eeuwige cocon wachten ze op klanten, terwijl ze over hun losse liefdesleven bakkeleien, milkshakes drinken en sigaretten roken. 

Tot één van hen haar vertrek aankondigt. Ze wil een nieuwe richting inslaan in haar leven en de bowling achter zich laten. Al die jaren hebben de buffala’s in een heerlijk gevoel van tijdloosheid geleefd, onder het TL-licht van het retro bowlingdecor en hun eigen ongebreidelde fantasie. Maar nu iemand het concept van ‘eindigheid’ heeft binnengesleurd, vallen alle kegels in recordtempo om.