Wat betekent het om te dansen met een lichaam dat veroudert in een wereld waar jong blijven bejubeld wordt? 

MID*LIFE vertrekt vanuit Koen De Preters positie als 45-jarige danser-choreograaf en markeert een bewuste terugkeer naar het solowerk. In de dans verschijnt zijn geschiedenis als een stille partner op de scène. Voor het eerst creëert De Preter zelf de muziek, bestaande uit beats, loops en ambient klanken. 

Het werk benadert midlife niet als crisis, maar als een periode waar iets schuurt en openbreekt. Verlies kent zijn plaats, alsook het vinden van nieuwe wegen. Het lichaam danst niet langer om te bewijzen, maar om te bewaren en te hertekenen. 

MID*LIFE roept vragen op als echo’s: welke bewegingen wil je blijven herhalen? Wat laat je los? Wat vraagt om vertraging? Vanuit een queer perspectief ontvouwt de solo zich als een levend archief: een catalogus van bewegingen waarin verschillende fysieke registers en performatieve ‘states’ naast elkaar bestaan. Intieme scènes wisselen af met spel en zelfrelativering. Er ontstaat frictie tussen de jongen die speelt en de man die geacht wordt zich matuur te gedragen.