Iedereen dacht alleen te zijn. 
Plots waren ze een menigte. 

Paul Eluard

In het onder superlatieven bedolven boek ‘De Jaren’ (2008) van Nobelprijswinnares Annie Ernaux overschouwt de schrijfster haar eigen leven tussen 1941 en 2006. Geschetst tegen het canvas van een veranderende tijdsgeest, levert dat niet alleen een indrukwekkend vrouwenportret op, maar ook een uitermate herkenbaar beeld van de naoorlogse westerse geschiedenis.  

"Een vorm vinden voor mijn toekomstige afwezigheid," zo noemde Annie Ernaux het al toen ze haar boek schreef op 65-jarige leeftijd. "Want het geheugen zou wel eens wolkig kunnen worden." Ze wilde grip krijgen op haar doortocht op aarde, op de tijd die door haar heen gegaan is, en besefte dat ze daarin niet alleen was. Haar hoogstpersoonlijke leven lijkt op dat van ons allemaal.  

'De Jaren' wordt ook op theater een feest van de herkenning. Een indrukwekkende, intergenerationele cast zal gestalte geven aan het vrouwelijke hoofdpersonage: Viviane De Muynck, Els Dottermans, Kiana Porte en Carine van Bruggen. Voor de muziek tekent aanstormend talent Hendrik Lasure, die vlot schakelt tussen moderne jazz, alternatieve popmuziek en in 2022 verraste met zijn Nederlandstalige plaat ‘Het wiel’.