Hoe bepaalt een politieagent nu eigenlijk wat ‘verdacht’ is? Hoe zorg je er als samenleving voor dat niet telkens de meest kwetsbare mensen worden achtervolgd en opgepakt? En kan de politie er wel voor iedereen zijn?

Serdi Faki Alici, Armin Mola, Joram Kunde Boumkwo en Lara Staal maken een muzikale locatievoorstelling die ontleedt hoe politiemacht vandaag de dag opereert. In samenspraak met politieagenten, criminologen, jeugdwerkers en jongeren uit Gent, brengt De blauw een meerstemmig en gelaagd portret van een samenleving in crisis.

Zodra er iets ‘misgaat’ wordt de politie erbij gehaald. Agenten op de baan worden met van alles geconfronteerd: van sluikstort, tot daklozen en van geluidsoverlast tot drugscriminaliteit. De opleiding om agent te worden duurt in België slechts één jaar, maar eenmaal aan het werk komt de politie situaties tegen die enorm complex zijn.

Niet voor niets ligt de politie de afgelopen jaren regelmatig onder vuur. Van onduidelijk klachtenprocedures, agenten die zelden voor het gerecht verschijnen tot etnisch profileren en vernederende behandelingen. Tegelijkertijd lijken we soms te vergeten dat politieagenten ook maar mensen zijn, die vaak onder grote druk split-second afwegingen moeten maken. Soms zelfs met traumatische gevolgen, voor burgers, maar ook voor de agenten zelf.

We willen als samenleving zo min mogelijk regels, maar tegelijk scoort het veiligheidsdiscours als nooit tevoren. “Meer blauw op straat!” klinkt het van alle kanten, maar willen we dat wel echt? En wie wordt daar het eerste slachtoffer van?