In 2023 besliste Bregje Iding om vol voor comedy te gaan. Ze verhuisde ervoor van Limburg naar Antwerpen. In 2025 won ze Humo’s Comedy Cup. Het gaat hard voor Bregje. En zo heeft ze het graag.
Op dinsdag 13 oktober staat ze op het podium van café c o r s o samen met Els Verhofstede.
Ik geloof niet dat je je altijd klaar moet voelen voordat je springt.Bregje Iding
Hoe ontdekte je je talent voor comedy en wist je “Dit is wat ik wil doen”?
Eigenlijk heb ik dat altijd geweten. In ons gezin had ik de rol van de grappige. Als ze thuis om mij moesten lachen, voelde dat als een beloning. Ook als kind zei ik al “Ik wil comedian worden”. Het was altijd mijn plan A.
Het stomme is dat je door de jaren heen een beetje ontmoedigd raakt. Zou ik niet eerst voor iets gaan met meer zekerheid? Daar zit ook een waarheid in. Journalistiek studeren heeft me veel algemene kennis over de wereld gegeven. Dat helpt me nu enorm!
Toch sprong je van de journalistiek terug naar je eerste liefde?
Ik werkte een tijd voor een productiehuis en dat was heel leuk. Ik schreef en regisseerde een rubriek voor ‘Iedereen beroemd’. Dat wakkerde iets in mij aan. Grappen schrijven voor anderen is fijn, maar eigenlijk wilde ik die zelf ook vertellen.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik schreef me in voor een workshop van Bas Birker. Elke week reed ik met veel plezier van Limburg naar Antwerpen. Daarna wist ik het echt: dit is mijn passie. Dat voelde zo goed!
En dan was er Humo’s Comedy Cup, waar je je in 2025 voor inschreef. Al snel?
Toen ik me inschreef, wist ik niet of ik er klaar voor was. Maar ik wist wel: het is nu of nooit. 2025 is hét jaar dat ik ga meedoen. Dat had ik al lang geleden beslist.
Dan heb ik heel hard gewerkt aan m’n set. De week ervoor nog. Zelfs in de finale! En kijk, het is goed gekomen. Ik denk niet dat je moet wachten om iets te doen tot je je klaar voelt.
Was je ook buitenshuis de entertainer? Degene die lol trapte in de klas?
Ik was een heel ijverige, vond het belangrijk dat ik goede punten haalde. Maar ik stond ook graag in de belangstelling. Ik babbelde veel en kan mezelf wel omschrijven als de grappenmaker in de klas.
Al vond ik het belangrijk dat het altijd de sfeer ten goede kwam en nooit ten koste ging van iemand anders. Ook niet de leerkracht, ik wou net dat die meelachte!
Het ging eerder ten koste van mezelf. Ik wilde dat men om mij lachte omdat ik iets belachelijks zei. En eigenlijk doe ik dat nu nog steeds in m’n comedy.
Het is je handelsmerk: lachen met jezelf en het feit dat je een rijke blonde bent.
Klopt! Soms merk ik dat mensen dat nog niet heel goed begrijpen. “Is ze nu zichzelf aan het uitlachen? Dat kan toch niet zijn? Zou ze het menen?”. Die grens opzoeken tussen wat echt is en wat niet, vind ik heel leuk. Maar uiteindelijk moeten ze zich wel comfortabel genoeg voelen om te lachen. Dat ben ik nog aan het ontdekken: waar ligt die grens?
Wat fascineert je zo aan rijkdom en privilege?
Als rijke, witte vrouw zijn we erg geprivilegieerd. Ons enige nadeel is dat we geen man zijn. Daarmee lachen, toont dat je dat van jezelf weet. Als je naar de Kardashians kijkt die uitspraken doen als “Nobody wants to work these days”, daar haal ik enorm veel inspiratie uit.
Ooit hoorde ik iemand zeggen: “Ik snap niet waarom mensen al die leningen aangaan voor een huis. Dat is superdom. Ik zou dat gewoon in één keer betalen.” Hoe ignorant! Zo’n dingen wil ik zeggen op een podium en de mensen een spiegel voorhouden.
Is dat je creatieve proces, inspiratie uit het dagelijks leven plukken?
Sommige mensen kunnen zich echt opsluiten en schrijven vanuit hun eigen verbeelding. Dat lukt mij niet zo goed. Ik vertrek eerder vanuit sociale interactie. Ik moet buiten komen en met mensen babbelen. Of gaan wandelen, in beweging zijn. Zo ontdek ik nieuwe dingen.
Op weg naar huis spreek ik vaak gesprokkeld materiaal in op m’n telefoon. Daarna typ ik het uit en analyseer ik “Waarom werkt dit? Waarom was het grappig?”. Hoe duurzaam is dat proces? We zullen het meemaken!
Hoeveel van jezelf zit er in dat verwende alter ego?
Ik laat heel vaak het kind in mij spreken. Want ik denk dat ik als kind dit soort uitspraken wel echt deed. Je weet niet beter! Dan werd ermee gelachen, maar toen wist ik nog niet waarom. Die naïviteit zoek ik nu op voor de grap.
Wanneer wordt je typetje voor jou interessant?
Als ze heel graag wilt geaccepteerd worden, maar zelf niet snapt waarom dat niet lukt. En tegelijk voelt het publiek die waarom net héél goed aan. Die constante wrijving is interessant.
Ze is eenzaam en wilt heel graag aansluiting vinden bij groepen waar ze duidelijk niet kan bijhoren omdat ze niet genoeg zelfinzicht heeft. Ze wil dat men haar een goed mens vindt, maar ze is inherent eigenlijk geen goed mens. Daar zit de struggle.
Je lijkt goed te weten wat je wil. Waar zoek je nog naar?
Ik ben net bezig, dus ik zoek zeker nog naar hoe m’n personage evolueert. Welke thema’s kan ik nog aansnijden? Wat is haar standpunt daarin? Hoe kijkt zij naar racisme? Naar seksisme? Daar zit nog een fascinerende zoektocht in.
Hoe voelt het om dan nieuw materiaal te testen?
Ja, ik vind dat kei-eng. Dat is heel, heel kwetsbaar. Echt met de billen bloot. Het is altijd weer een eerste keer, hè? Want je hebt geen idee of het gaat aanslaan. Je vertelt het dan op een manier die je dénkt dat werkt. Maar je weet het nooit echt.
Wie is jouw publiek, denk je?
Hoe ruimdenkender het publiek, hoe beter. Ik ben ook blij als ik zie wie mijn publiek aan het worden is. Ik zie veel jongeren, mensen van andere origine, LGBTQ+-community. Dat vind ik het leukste gevoel ooit. Heerlijk dat ik niet misbegrepen word.
Laatst moest ik op een benefiet voor kansarmoede bij kinderen optreden, maar ik wist dat niet op voorhand. En ik heb veel moppen over arme kindjes. Ik heb die ongemakkelijkheid dan maar rechtuit benoemd en het was een van mijn leukste optredens ooit. Omdat we eigenlijk met z’n allen om hetzelfde lachen. Je staat aan dezelfde kant.
Langs de andere kant is er een type publiek voor wie mijn werk echt een spiegel is. Dat is schrijnend, ja. Die moeten niet lachen om mij, hè? En toch ben ik daar blij mee. Want dat betekent dat wat ik bedoel ook zo overkomt.
Is comedy voor jou eerder controle of juist loslaten?
Absoluut controle. In m’n set zit alles helemaal vasgetimmerd. Recent begon ik ook met wat crowdwork en dat is ook heel tof. M’n insteek is dat ik geen interesse heb in niemand. Ik stel wel vragen, maar puur voor de vorm. En dan luister ik niet, want ik vind iedereen oninteressant.
Een heel mannelijke karaktertrek, die jij als vrouw adopteert?
Het is fantastisch om gewoon de ongeïnteresseerde vrouw te zijn. Want wij vrouwen zijn altijd het luisterend oor of de schouder om op te huilen. Dat emotionele werk doen, zit in ons allemaal. Ingebouwd of aangeleerd. En ik doe daar niks van op het podium. Nul. Knots. Niks. Het is mijn manier om als vrouw te rebelleren via m’n comedy.
Heb je het gevoel dat je als vrouw in comedy harder moet werken?
Weet je, als je weinig voorbeelden hebt in iets wat je wil doen, dan moet je zelf nog veel uitzoeken. Daarom zijn in mijn ogen vrouwen in comedy allemaal pioniers. We moeten nog uitvinden “Wat vind ik echt grappig?”’.
Want ik denk dat we onbewust soms de mannen nog nadoen. En dat er regelmatig geïnternaliseerde misogynie speelt, ook in wat we maatschappelijk als grappig zien. Daar hebben we nog veel te ontdekken. En het wordt een steeds groter clubje. Dat is heel fijn.
Wat betekent een plek als c o r s o voor opkomend talent zoals jij?
c o r s o ken ik al goed. En het ligt ook achter m’n hoek in Berchem! Ik kwam er al naar veel optredens van comedians kijken. In 2023 werd ik toegelaten om deel te nemen aan ‘Get Up Stand Up’, dan was ik hier ook veel. En ook het voorprogramma van Iwein Segers mocht ik doen. Het voelt hier echt als thuiskomen!
Over Berchem gesproken, heb je aanraders om naar af te zakken voor je show?
Ik hou heel erg van de gezonde, oosters geïnspireerde meeneemgerechten van Helena Kookt Over. En ook Frituur Congé is supergezellig, ook al eet ik zelf geen frietjes. Bij Rush Rush en Café Betty kan je langsgaan voor een koffietje. Ook Kunthun is een heel goed Tibetaans restaurant. In Berchem heb je vanalles en het is hier heerlijk divers, daar moet je van profiteren!
tekst Ann Vanminsel | foto's c o r s o
