Jullie hadden zin in een feestje?
Tino: We werden 50 in 2014, en dat mocht gevierd worden. Dus besloten we met enkele leeftijdsgenoten om er iets bijzonders van te maken. Geen gewone fuif onder vrienden, maar een echt buurtfeest voor heel Oud-Berchem. We deden dit in ’t Oud Kapelleke, een oud parochiehuis in de Ferdinand Coosemansstraat. Een wat oubollig zaaltje met precies de nostalgische sfeer die we wilden.
Peter: De fuif was een groot succes. Veel vijftigers willen graag nog eens dansen, maar voor hen zijn er vaak geen feestjes meer. Nu kon het wel weer. De deuren gingen open om acht uur, om half negen zat de dansvloer vol. Ik ontmoette veel mensen uit de buurt met wie ik nog nooit had gepraat. We wisten meteen: hier moet een vervolg op komen.
Tino: Dus kwam er een tweede editie. Niet meer als verjaardagsfeest, maar als Old School Fuif, voor de buurt. En dit bleven we doen, elk jaar opnieuw, altijd met een team. Ook jongere generaties sloten zich aan. We zijn nu met zijn zeven: Dirk, Frank, Hans, Wim, Yves, Peter en ikzelf.
Elf jaar later gaat de Old School Fuif door … in c o r s o!
Peter: Na corona konden we niet meer in ’t Oud Kapelleke. We moesten uitwijken en vonden iets in Zurenborg. Leuk zaaltje, goeie vibe, maar het was toch niet onze wijk. Dus zochten we een nieuwe plek en klopten aan bij c o r s o. We verwachtten eigenlijk niet veel, omwille van praktische redenen, maar ze gingen mee in ons idee! Daar zijn we hen heel dankbaar voor.
Tino: c o r s o is hét centrum van de wijk: ideaal voor een buurtfuif. Wim en ik draaien muziek van de jaren 60 tot vandaag, van ABBA tot Zappa, met new wave, disco, voor iedereen wel iets. Bijna alles op vinyl: ik heb een grote platencollectie.
Peter: Het gaat ook om mensen samenbrengen. Ik hou echt van het sociale weefsel in de stad. De superdiversiteit hier in Berchem, en hoe we allen toch overeenkomen, vind ik fascinerend. Dus ik ben benieuwd wie er zal komen op de nieuwe plek.
Wat voor publiek hopen jullie aan te trekken?
Tino: Jong én oud! Het mooist is dat alle generaties door elkaar dansen, iedereen op zijn manier. Bij ons is dat simpel: mensen praten wat, horen een goed nummer, gaan even dansen en trekken zich weer terug. Jongeren daarentegen blijven heel de avond op de dansvloer. Ze bewegen op alles wat klinkt, soms wat harder, pint in de hand. Op de dansvloer komt iedereen samen.
Peter: Vaak brengen de vrouwen de dansvloer op gang. Ik geef les aan de universiteit en merk daar hetzelfde: meisjes durven zich kwetsbaarder opstellen dan jongens. De mannen moeten eerst een paar pintjes pakken om wat losser te komen. Ze komen wat trager op gang … maar blijven vaak langer plakken.
Tien jaar Old School Fuif. Wat zijn de hoogtepunten?
Peter: Elke editie is bijzonder. In het eerste jaar kwam plots de Sint langs, dat was een verrassing. Ik herinner me ook een maat die de hele avond heeft staan shaken en helemaal in het zweet stond. Achteraf vertelde hij me dat hij er zó van genoten had. Daar doe je het voor. Of dat zaaltje op Zurenborg, waar dikke druppels condens van het plafond dropen ...
Tino: Ook mooi is het opruimen achteraf. Muziek uit, licht aan, en iedereen helpt spontaan mee. Op 10 minuten is het podium opgeruimd, staan de tafeltjes en stoeltjes weer proper. Heerlijk.
Bij een oude fuif denk ik aan oude tradities. Spelen jullie de Kuskesdans?
Tino: Ik pak ‘La Bamba’ altijd mee, maar dat werkt niet meer zoals vroeger. Wél draaien we altijd een goeie slow. Er is altijd wel een koppeltje dat graag danst met zijn twee.
Peter: Wat we niet doen, zijn van die nummers waar iedereen dezelfde gebaren doet. The Ketchup Song, de Hucklebuck, YMCA, dat doen we niet. Daarvoor zitten er wellicht te veel architecten in onze ploeg, haha.
Tino, jij bent één van de twee DJ’s. Merk je vandaag een verschil met vroeger?
Tino: Vroeger had je je DJ booth achteraan en je draaide wat muziek. Vandaag gaat er vaak meer aandacht naar de DJ zelf. Die is een echte vedette. Kijk naar Tomorrowland: iedereen komt voor de DJ’s. Ik merk ook dat jongeren vaker naar ons kijken. Terwijl we niet veel anders doen dan plaatjes uit de bak halen en op de pick-up leggen.
Peter: Wie weet maak je het nog écht, Tino. Dan land je binnen enkele jaren met een helikopter op het dak van c o r s o, de hele zaal scandeert DJ Tino en de party barst los!
Heb je een vaste afsluiter van je set?
Tino: Ik heb een eigen muzikale eindhandtekening, ja. Elke keer eindig ik met hetzelfde nummer, maar dat verklap ik hier nog niet. Dat moeten de mensen zelf maar ontdekken op 28 februari, rond 2 uur ‘s nachts.
tekst: Cédric Raskin | Parlevink
OPROEP Heb jij ook zo’n fantastisch plan om in c o r s o te organiseren? Contacteer ons via corso@antwerpen.be. |
