Femke Stallaert/Amanda Bavo schrijft en brengt nummers op basis van krantenartikels, een praktijk waar ze ongeveer tien jaar geleden mee begon en die haar nooit heeft losgelaten.

Ze brengt het gezongen nieuws als sociaal bindmiddel en als tegengif voor de angst die ons uit elkaar drijft. Ze begeleidt zichzelf op synthesizer en zingt ook zelf. Ze staat helemaal alleen op het podium. Eenzaam. Die eenzaamheid staat symbool voor de eenzaamheid die ze als mens voelt wanneer ze over de wereld leest. Alsof ze daar niet toe behoort. Alsof die niet echt is. Dissociatie noemen ze dat, gelooft ze. Alsof ze naar een film kijkt in een taal die ze niet spreekt. Ze denkt dat dat gevoel voor velen herkenbaar is en dat velen dat samen met haar voelen. Dat maakt het dan weer minder eenzaam.

Een muzikaal onderzoek naar gezongen actualiteit.